Ochrona rąk

     Codziennie ręce są narażone na liczne szkodliwe czynniki. Przez drobne uszkodzenia naskórka rąk wnikają do ustroju drobnoustroje chorobotwórcze. Nie tylko względy estetyczne, ale dbałość o własne zdrowie uzasadnia konieczność pielęgnowania rąk. Pielęgnowanie skóry rąk polega na jej oczyszczaniu, ochranianiu i natłuszczaniu.
     Ręce myje się w ciągu dnia kilkakrotnie za pomocą mydła i wody, co doprowadza do częściowego niszczenia powłoczki tłuszczowej - "płaszcza lipidowego", a obnażony naskórek narażony jest na bezpośrednie działanie czynników szkodliwych.
Aby temu przeciwdziałać konieczne jest stosowanie kremów ochronnych i odżywczych. Kremy ochronne mają za zadanie zabezpieczenie rąk przed wpływem czynników szkodliwych.
     Krem ochronny do rąk powinien znaleźć się w każdym domu, gdyż chroni skórę przy wykonywaniu wszelkich prac domowych i ogrodowych. Kremy do rąk dobrze odżywiają i nawilżają skórę oraz łagodzą wszelkiego rodzaju podrażnienia, skóra rąk staje się gładka, delikatna i elastyczna.
     Dość ważne zagadnienie stanowi pielęgnowanie łokci, gdyż miejsce to jest szczególnie narażone na drobne urazy, a naskórek szybko ulega zrogowaceniu; skóra łokci staje się szorstka, chropowata, brudnoszara, co wygląda nieestetycznie. Do pielęgnowania łokci nadają się również kremy do rąk.

Pielęgnowanie paznokci

     Płytki paznokciowe są rogowymi tworami naskórkowymi pokrywającymi grzbietowe powierzchnie palców rąk i stóp. Część niewidoczna paznokcia zwana korzeniem spoczywa na tzw. macierzy; w tym miejscu odbywa się wzrost paznokcia oraz jego odżywianie.
     Płytka paznokciowa składa się z trzech części różnych pod względem zabarwienia. Przy wale paznokciowym znajduje się biała łękotka, część środkowa płytki paznokciowej jest różowa, skutkiem przeświecania naczyń krwionośnych, wreszcie szarożółty rąbek przy wolnym końcu płytki paznokciowej zawdzięcza swą barwę temu, że łożysko w tym miejscu jest pokryte warstwą zrogowaciałą i ziarnistą. Paznokcie w całości odrastają w ciągu 70-80 dni, przeciętnie przebywa 1 mm tygodniowo.
Podobnie jak stan skóry i włosów jest odbiciem ogólnego zdrowia, tak i twarde, o ładnym zabarwieniu i połysku, nie rozdwajające się, zdrowe płytki paznokciowe świadczą o dobrym stanie zdrowia i o właściwym pielęgnowaniu paznokci.

Typowe schorzenia paznokci

     Najczęstszymi przyczynami złego stanu paznokci są niedobory żelaza, wapnia, fosforu, witamin A i B (grupy), szkodliwe działanie bakterii, grzybów, drożdżaków. Nieładne paznokcie mogą być jednym z objawów chorób skóry, na przykład łuszczycy. Do częstych schorzeń paznokci stóp należy ich wrastanie. Powstawaniu tego schorzenia sprzyja ucisk ciasnego obuwia lub nieprawidłowe ustawienie stopy. Płytka paznokciowa wrasta w części miękkie powodując znaczny ból. Częstą przyczyną wrastania paznokci jest niefachowo wykonany zabieg pedicure.

     Grzybice i drożdżyce stanowią spory odsetek schorzeń paznokci. Grzyby atakują przede wszystkim samą płytką paznokciową, która staje się matowa, krucha, łamliwa, szara, drożdżaki zaś częściej powodują stan zapalny wału paznokciowego. Oba te schorzenia są zaraźliwe i przewlekłe i należy koniecznie leczyć je u lekarza dermatologa. Wiele może być przyczyn łamliwości, rozdwajania, kruszenia się paznokci. Do częstych przyczyn należą: braki mineralno-witaminowe w pożywieniu, praca przy szkodliwych środkach chemicznych, niewłaściwe postępowanie z proszkami i płynami do prania i czyszczenia, zbyt długotrwałe lakierowanie paznokci niedobrymi lakierami oraz nieumiejętnie wykonany zabieg manicure.
     Dobremu stanowi paznokci sprzyja przede wszystkim dieta jarzynowo-owocowa, mleko, masło, jogurt, kefir. Dobre efekty uzyskuje się spożywając dużo żelatyny (około 5 gramów dziennie przez okres 2—3 miesięcy) w różnych formach, na przykład galaretki.

Technika wykonania mianicure

     Mówiąc o zabiegu manicure, trzeba sobie zdać sprawę, że nie było by ładnych rąk bez wypielęgnowanych paznokci, nie tylko polakierowanych, ale przede wszystkim zadbanych. Nie wolno pokrywać lakierem zniszczonych paznokci, ale trzeba tak o nie dbać, by nawet bez lakierowania stanowiły piękny szczegół ręki. Nie wszystkie kobiety mogą sobie pozwolić na wykonanie manicure w gabinetach kosmetycznych czy fryzjerskich. Często zabieg ten przeprowadza się w domu. Manicure swych własnych rąk nie jest zabiegiem trudnym, ale wymaga posiadania pewnych przyborów, uwagi, a nade wszystko wprawy, którą nabywa się w miarę częstego przeprowadzania zabiegu.
     Oto kolejne czynności. Z pomalowanych paznokci należy dokładnie usunąć lakier za pomocą zmywacza do paznokci; najlepiej użyć do tego celu zmywacza natłuszczającego bez acetonu. Następnie wetrzeć odrobinę dobrego kremu odżywczego i przystąpić do opiłowywania za pomocą pilnika. Przy paznokciach miękkich wskazane jest używanie pilniczków nie z metalu, lecz ze specjalnego tworzywa, niemniej dobrze piłujących. Kształt opiłowania powinien być dostosowany do budowy paznokcia, jego stanu zdrowotnego i do charakteru pracy zawodowej. Trzeba pamiętać, że paznokcie długie zobowiązują do szczególnej dbałości: muszą być zawsze starannie opiłowane, dokładnie pokryte lakierem lub emalią, a skóra dłoni zadbana. Dlatego kobieta nie zawsze może sobie pozwolić na noszenie paznokci długich. Wyglądają one dobrze przy smukłych i kształtnych palcach oraz owalnych paznokciach. Przy opiłowywaniu przesuwa się pilnik od boków paznokcia do jego wierzchołka, uważając żeby nie nadać czubkowi kształtu ostrego, lecz delikatnie zaokrąglony.

Kształty paznokcia

Paznokcie owalne. Kształt owalny paznokcia jest przeważnie darem natury, jeżeli jednak odbiega nieco od formy migdała, można go przy pomocy umiejętnego opiłowania poprawić pod warunkiem, że palce są ładne i prawidłowo ukształtowane. Opiłowanie zaczynać należy od boków, przechodząc od jednej strony paznokcia przez wierzchołek do drugiej strony i powtarzając ten ruch kilkakrotnie, aż do osiągnięcia ładnego owalnego kształtu. Długość paznokci o tym zarysie zależy od warunków podanych już powyżej.

Paznokcie krótkie przy krótkich, szerokich palcach opiłowuje się w kształcie zaokrąglonego łagodnie prostokąta, wystającego nieco poza czubki palców. W ten sposób udaje się optycznie wydłużyć ręce.

Paznokcie kwadratowe przeważnie towarzyszą palcom silnym i krótkim. Aby wyglądały najkorzystniej, należy pilnikiem nadać im zarys szerszego prostokąta minimalnie zaokrąglonego na czubku oraz lekko wystającego poza opuszki palców.

Paznokcie okrągłe trudno jest nawet przy pomocy pilnika zmienić na bardziej owalne; nie zawsze jest to możliwe także ze względu na budowę palców. Wyszczuplić można przy pomocy specjalnego lakierowania.

     Po nadaniu paznokciom określonego kształtu odpychamy bardzo delikatnie tzw. spychaczką naskórek okalający. Jeżeli spychaczką jest ostra, a paznokcie miękkie i kruche, można owinąć ją w bardzo cienki kawałeczek waty zmoczonej wodą. Zabezpieczy to przed zarysowaniem lub uszkodzeniem płytki paznokciowej. Do odpychania skórek najlepsze są specjalne drewniane pałeczki. Następnie moczy się paznokcie przez kilka minut w ciepłej wodzie z dodatkiem łagodnego mydła (w żadnym przypadku nie mogą to być proszki do prania!). Przy pomocy specjalnych cążków, odkażonych przed użyciem spirytusem, wycina się, lecz niezbyt głęboko, zmiękczony obrąbek paznokci; zbyt częste wycinanie skórki powoduje bowiem szybkie jej odrastanie.
     Po wycięciu skórki paznokcie należy pokryć bardzo cienką warstwą kremu odżywczego i wmasować go okrągłymi ruchami. Po odczekaniu kilku minut na wchłonięcie się kremu (ewentualnie jego pozostałości można usunąć za pomocą bawełnianej serwetki) paznokcie są gotowe do lakierowania.

Paznokcie owalne. Można polakierować całą płytkę paznokciową lub zostawić nie pokryty lakierem półksiężyc.

Paznokcie krótkie. Do tego rodzaju paznokci dobiera się przede wszystkie lakiery jasne, pastelowe; pokrywa się nimi całą płytkę paznokciową.

Paznokcie kwadratowe będą wydawały się dłuższe, jeżeli pozostawi się nie polakierowany tzw. półksiężyc, a całą płytkę paznokciową pomaluje się, zostawiając po obu stronach paznokci bardzo wąskie nie polakierowane paski o szerokości do 2 mm.

Paznokcie okrągłe będą robiły wrażenie węższych, jeżeli lakier pokryje płytkę paznokciową wraz z półksiężycem przy pozostawieniu po bokach nie polakierowanych pasków tak, jak przy paznokciach kwadratowych.

     Dobór koloru lakierów zależy od mocy, indywidualnego upodobania i rodzaju pracy. Na przykład pielęgniarki, kobiety lekarze, nauczycielki nie powinny używać podczas swej pracy zawodowej emalii o kolorach jaskrawych. Obecnie panuje tendencja bardzo swobodnego doboru kolorów lakieru do aktualnie używanej pomadki do ust. Można "nosić" inny kolor kredki i używać nieco inny odcień lakieru pod warunkiem, że te dwa kolory nie będą się ze sobą kłóciły. Ponadto lakier dobiera się do koloru sukien i barwy skóry rąk. Przy rękach o skórze różowej dobrze wyglądają lakiery bladoróżowe lub cyklamenoworóżowe. Kolory beżowe i morelowe są wskazane dla rąk o skórze lekko opalonej i o odcieniu beżoworóżowym.