Starzenie się jest prawem przyrody, którego niestety nie można zwalczyć. Ale można opóźniać proces starzenia się i można też starzeć się estetycznie. Skóra ludzi młodych jest gładka, jędrna, o ładnej naturalnej barwie, odpowiedniej grubości, odpowiednio natłuszczona i nawilżona. W miarę starzenia się ulega licznym przeobrażeniom, a przede wszystkim staje się cienka. Ścieńczeniu głównie ulega warstwa żywa naskórka, której komórki tracą wodę (u noworodka zawartość wody wynosi 81—82%, a u dorosłych 62—67%); ich zdolność rozrodcza maleje, a w warstwie podstawnej zwiększa się ilość barwnika. Stąd liczne przebarwienia na skórze starczej. W skórze właściwej dochodzi do zmian we włóknach sprężystych, które ulegają powolnemu zużyciu; naczynia krwionośne, które dostarczają skórze pożywienia ulegają degeneracji. Na skutek wyżej opisanych zmian anatomicznych zmienia się wygląd zewnętrzny skóry starzejącej się, staje się ona cienka, sucha, blada, z licznymi przebarwieniami i odbarwieniami, z rozszerzonymi naczyniami, bruzdami, fałdami i zmarszczkami. Tempo starzenia się skóry zależy również od kilku innych czynników, między innymi od osobniczych właściwości ustroju, od trybu życia, charakteru pracy, wpływów atmosferycznych (nasłonecznienia, wiatru) i od sposobu pielęgnowania ciała.

Dzięki rozwojowi nauk medycznych, głównie gerontologii i geriatrii, można śledzić proces starzenia się i odpowiednio wpływać na niego. Można opóźniać to niepożądane zjawisko biologiczne przez leczenie schorzeń wewnętrznych, stosowanie odpowiedniej diety, niektórych zabiegów fizykalnych i chronienie skóry przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi, głównie atmosferycznymi. Przemysł kosmetyczny, dziś tak bardzo rozwinięty, oferuje całą gamę środków pielęgnacyjnych, których odpowiednie stosowanie ma przedłużyć młody i ładny wygląd skóry.