     Uzyskanie zdrowej, ładnej cery zależy w większej mierze od jej właściwej pielęgnacji. Odpowiednie pielęgnowanie twarzy może wraz z makijażem skompensować pewne braki urody. Nie można i nie należy wymagać, aby uroda kobiety współczesnej ściśle odpowiadała kryteriom klasycznych wzorów. Obecnie kładzie się nacisk na to, by twarz — i nie tylko twarz — wyglądała zdrowo i młodo, cera była wypielęgnowana, zadbana, wyraz twarzy był interesujący i indywidualny, a makijaż korygował jedynie ewentualne wady. W związku z tym trzeba umiejętnie godzić panujące tendencje w modzie makijażu, z indywidualnymi cechami danej twarzy i figury. Odmładzanie się przez nieodpowiedni makijaż może spowodować wręcz odwrotny od zamierzonego efekt. Kobieta 50-letnia powinna dążyć do osiągnięcia wyglądu 35- 40-letniej, jeśli będzie się starała nadać sobie wygląd dwudziestolatki może wypaść śmiesznie.
     Jednym z głównych warunków zdrowego, młodego i estetycznego wyglądu kobiety jest ładna cera. Pielęgnowanie cery polega na kilku czynnościach podstawowych: oczyszczaniu, ochronie przed czynnikami szkodliwymi, odżywianiu i nawilżaniu, wreszcie na wypoczynku skóry.
     Pielęgnowanie cery musi być jednak zróżnicowane w zależności od typu cery. Rozpoznanie rodzaju cery jest sprawą tylko pozornie łatwą i lepiej powierzyć to zadanie doświadczonej kosmetyczce lub lekarzowi dermatologowi. Nie można przy tym opierać się na diagnozie sprzed kilku lat, gdyż z wiekiem cera ulega ewolucji; z tłustej w młodości przechodzi w mieszaną w średnich latach albo z prawidłowej w suchą. W gabinetach lekarsko-kosmetycznych lekarz używa niekiedy do rozpoznania typu cery specjalnej dużej soczewki, tzw. dermaskopu, za pomocą którego wyraźniej dostrzega wszelkie cechy i defekty cery. Oczywiście przed badaniem trzeba skórę dokładnie umyć.
     Dla kobiet, które nie mają możliwości udania się do salonu kosmetycznego lub do lekarza dermatologa podajemy sposób, określający w przybliżeniu rodzaj cery.
     Z dokładnie umytą twarzą, bez nakładania kremu należy odczekać około 2—3 godzin. W postawieniu diagnozy pomoże zwykła cienka serwetka bibułkowa, starannie przyciśnięta do całej twarzy. Z tej właśnie serwetki można odczytać odpowiedź. Jeżeli serwetka będzie cała pokryta drobnymi, tłustymi plamkami, oznacza to, że cera jest tłusta. Jeżeli plamy wystąpią tylko w określonych miejscach, jak czoło, nos, broda, mamy do czynienia z cerą mieszaną. Jeżeli serwetka pozostanie czysta i sucha, to cera jest prawidłowa lub sucha. To bardzo prosty i ogólny sposób więc nie wykaże wszystkich ewentualnych defektów skóry.
     System pielęgnowania skóry zależy jednak nie tylko od typu cery, lecz również od wieku. Jeśli idzie o dziewczęta poniżej 15 lat, to skóra takich dziewcząt wymaga przede wszystkim czystości, dobrego mydła, zmiękczonej wody i ewentualnie środków chroniących przed mrozem i wiatrem.

     Po myciu twarzy wodą i mydłem należy bardzo dokładnie, ale jednocześnie niezwykle delikatnie osuszyć twarz. Dokładność osuszenia jest zwłaszcza wskazana przed wyjściem na powietrze w okresie zimowym (obawa przed odmrożeniem skóry twarzy) a delikatność osuszenia jest konieczna, ażeby nie rozciągać mięśni i skóry.
     Przy wklepywaniu kremu należy posługiwać się opuszkami palców i przeprowadzać ten zabieg bardzo delikatnie. Nie polecamy stosowania tzw. automasaży, gdyż wymagają one znajomości anatomii mięśni twarzy i posiadania wprawy. Źle wykonany masaż może tylko zaszkodzić. Dlatego może być wykonywany jedynie przez kwalifikowaną kosmetyczkę.

     Równie ważne jest dbanie o szyję. Na szyi szybciej niż na twarzy postępują procesy wysuszenia i wiotczenia skóry. Przed codzienną kąpielą szyję zmywa się mleczkiem lub śmietanką kosmetyczną, aby zabezpieczyć przed zbyt ostrym działaniem wody i alkalicznym działaniem mydeł. Po umyciu należy szyję spłukać natryskiem na przemian gorącym i zimnym. Szczególnie godne polecenia, jako doskonały środek odżywczy dla szyi, są kompresy z ciepłej Oliwy kosmetycznej. Dobrze namoczoną w ciepłej oliwie gazę nakłada się na szyję, przykrywa ceratką i szczelnie owija ręcznikiem. Po upływie godziny kompres zdejmuje się i robi jeszcze kilka okładów z wody, na przemian ciepłej i zimnej.