     Pielęgnowanie skóry powinno być dostosowane do pory roku, aby skutecznie zabezpieczać skórę przed coraz to innymi, niejednokrotnie szkodliwymi, wpływami atmosferycznymi. Szczególnie narażona jest skóra twarzy i rąk, ponieważ jest całkowicie odsłonięta i stale wystawiana na działanie różnych szkodliwych czynników.

     LATO, czas urlopów, opalania się. Dlaczego promienie słoneczne działają na skórę w jednych przypadkach leczniczo, a w innych powodują powstanie zmian chorobowych ?
     Światło słoneczne składa się z trzech rodzajów promieniowania. Poza promieniowaniem świetlnym (widzialnym) występuje w widmie słonecznym promieniowanie podczerwone, o charakterze cieplnym oraz ultrafioletowe, wywierające na skórę wielostronne działanie: rumieniotwórcze, barwniko-twórcze, odkażające, złuszczające, przeciwłojotokowe, a w niektórych przypadkach również chorobotwórcze. Opalanie polega na równomiernym skupianiu się barwnika w skórze pod wpływem nasłonecznienia. U niektórych osób ze skłonnością wrodzoną, już przy zetknięciu się z pierwszymi wiosennymi promieniami słońca dochodzi do powstawania lub większego uwidocznienia na skórze piegów, czyli nierównomiernego rozkładu barwnika w skórze. Zapobiegać piegom jest bardzo trudno, można je jednak wybielić za pomocą maści i kremów o działaniu złuszczająco-wybielającym. Gotowe kremy przeciw piegom są dostępne na rynku, natomiast indywidualnie dobraną maść może zapisać lekarz dermatolog.
     Oto kilka wskazówek, jak opalać się z pożytkiem dla zdrowia i skóry. Osoby o karnacji śniadej i skórze łojotokowej, z trądzikiem pospolitym, mogą bez obawy zażywać kąpieli słonecznych, gdyż gromadzący się w ich naskórku w dość szybkim tempie barwnik jest najlepszą ochroną przeciwrumieniową, a nadmiar łoju zabezpiecza skórę przed nadmiernym wysuszeniem i oparzeniem. Osoby zaś o tzw. karnacji jasnej, cerze suchej i wrażliwej, powinny zachować jak najdalej idącą ostrożność i powoli stopniować ekspozycję słoneczną, gdyż skóra ich jest szczególnie wrażliwa na promienie słoneczne i łatwo może ulec odczynom rumieniowozapalnym. Długotrwałe działanie na skórę promieni słonecznych powoduje powstawanie objawów zwyrodnieniowych. Taka skóra przybiera wygląd i cechy skóry starczej, jest sucha, szorstka, o zmniejszonej sprężystości, rozszerzonych naczyniach krwionośnych (tzw. skóra żeglarzy i rolników). Z tego względu ludzie po czterdziestce powinni ograniczyć, a po pięćdziesiątce w zasadzie zaprzestać opalania się.
     Aby zapobiec niepożądanym skutkom działania słońca należy kąpiele słoneczne dawkować, stosować ochronne kremy, olejki i emulsje nawilżające. U osób uczulonych na światło słoneczne dochodzi na skórze do powstania odczynów alergicznych, noszących nazwę osutek świetlnych (wyprysk, pokrzywka, opryszczki letnie). Nadwrażliwość ta związana jest z wieloma czynnikami zewnątrz i wewnątrzustrojowymi, które mają właściwości światłouczulające. Mogą to być dziegcie, asfalt, niektóre trawy, chlorofil, niektóre leki (fenactil, sulfonamidy) a nieraz niedobór witaminy PP. Olejek bergamotowy, wchodzący w skład wody kolońskiej, także uczula na światło słoneczne i dlatego nie należy przed opalaniem się nacierać skóry wodą koloriską.

     ZIMA. Zimą odsłonięte części ciała, twarz i w pewnym stopniu ręce narażone są nie tylko na działanie zimna, ale też wiatru, wilgoci, śniegu. Dużą rolę w osobniczej wrażliwości na zimno odgrywa układ nerwowy, regulujący stan naczyń obwodowych. Ponieważ zimno uszkadza głównie naczynia skóry największe zmiany dotyczą okolic, w których krążenie krwi jest zwolnione lub utrudnione. Są to palce rąk i nóg, nos. małżowiny uszne. Początkowo, natychmiast po wystawieniu skóry na chłód (suche zimno jest mniej szkodliwe niż wilgotna, niska temperatura), następuje odruchowy skurcz naczyń krwionośnych, wyrażający się zblednięciem skóry. W następnej fazie naczynia powoli rozszerzają się i skóra ulega zaróżowieniu. Jeśli jednak ekspozycja na chłód trwa długo, a natężenie zimna jest dość znaczne, może dojść do odmrożenia.
     Odmrożenie pierwszego stopnia polega na wystąpieniu odczynowego rumienia, obrzęku, któremu może towarzyszyć lekkie pieczenie lub bolesność.
     Ustępuje na ogół bez śladu, czasem jednak pozostawia lekką nadwrażliwość na zimno, a także rumień lub sine zabarwienie skóry. Powstaje więc problem ochrony skóry przed nadmiernym oziębieniem, tym bardziej, że przy niektórych schorzeniach skóry, jak na przykład przy trądzfku różowatym lub przy skłonności do rozszerzania naczyń włosowatych skóra twarzy jest wyjątkowo wrażliwa na zimno i jej stan ulega pod wpływem oziębienia pogorszeniu. Natomiast ciepły deszcz, mżawka, mgła nawilżają skórę, poprawiając jej wygląd (słynna cera Angielek). Dlatego zimą należy koniecznie, przed wyjściem na dwór, stosować tłuste ochronne kremy w celu wytworzenia warstwy izolującej.